Πατριαρχικός παρηγορητικός Λόγος ἀπό καρδίας - ἀντίδοτο ὑπερφίαλου ἐγωϊσμοῦ σέ στιγμές ὀδυνηρῆς κρίσεως

Πατριαρχικός παρηγορητικός Λόγος ἀπό καρδίας - ἀντίδοτο ὑπερφίαλου ἐγωϊσμοῦ σέ στιγμές ὀδυνηρῆς κρίσεως

Γρηγορίου Λαρεντζάκη

Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Graz

Ἄρχοντος Μέγα Πρωτονοταρίου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

 

Ο Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος στήν καρδιά τοῦ προβλήματος μέ σύνεση, πίστη καί ἐλπίδα: «Δέν κινδυνεύει ἡ πίστη μας, κινδυνεύουν οἱ πιστοί, δέν κινδυνεύει ὁ Χριστός, κινδυνεύουν οἱ χριστιανοί, δέν κινδυνεύει ὁ Θεάνρωπος, κινδυνεύουν οἱ ἄνθρωποι!» Λόγια καθαρά, εἰλικρινή, πειστικά. Τό θέμα εἶναι ὑπαρξιακό, ἀνθρώπινο, κοινωνικό. Ἀπαιτεῖται σύνεση, σοφία, ἐμπιστοσύνη στό μυαλό πού ἐχάρισε ὁ Δημιουργός στό δημιούργημά του, τούς ἀνθώπους τῆς ἐπιστήμης, τῆς εὐθύνης, τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται νύχτα καί ἡμέρα γιά νά συμπαρασταθοῦν μέ αὐτοθυσἰα στούς πάσχοντες, ἀλλά καί πού ἐρευνοῦν πυρετωδῶς γιά νά ἀνακαλύψουν τά κατάλληλα ἐμβόλια καί τά κατάλληλα θεραπευτικά φάρμακα κατά τοῦ ἰοῦ. Εὐχαριστίες καί εὐγνωμοσύνη ὀφείλουμε σέ ὅλους. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος γνωρίζει, ἀναγνωρίζει εὐχαριστεῖ καί χειροκροτεῖ ἀπό καρδίας. Τό σεβόμεθα, τό ἀναγνωρίζομε καί συμπράττομε. Ἀναγνωρίζομε, δεχόμεθα, συναινοῦμε καί ἀποδεχόμεθα τά δραστικά μέτρα, τά ὁποῖα προτείνει τό Σεπτό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο μέ σεβασμό, μέ ὑπομονή καί θερμή παράκληση μπροστά στόν Παντοδύναμο Θεό νά ἐνισχύει ὅλους καί νά συμπαρίσταται στήν δραματική αὐτή κρίση τῆς ἀνθρωπότητος, χωρίς κατηγορίες, χωρίς ὑπαινιγμούς καί χωρίς συκοφαντίες ἐκμεταλευόμενοι τίς δυσκολίες καί τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης ὁμίλησε καί ἐνήργησε μέ ὕψιστη ὑπευθυνότητα λογικοῦ καί πνευματικοῦ Πατέρα χωρίς περισπασμούς καί διπλωματικούς ἐλιγμούς, ἀλλά μέ ἀγάπη καί πειθώ.

Καί εὐτυχῶς πού ἀκούστηκε αὐτή ἡ φωνή ὡς ἀντίδοτο ὑπερφίαλου ἐγωισμοῦ, ὁ ὁποῖος τραυματίζει ὀδυνηρά καί ὁδηγεῖ σέ πνευματική ἀπόγνωση καί ἀπορία: Ἄν εἶναι δυνατόν! Ἐκμετάλλευση καί αὐτῆς τῆς κρίσεως; Μέχρι ποῦ; Μέχρι πότε; Ἀκούστηκαν καί ἐγράφησαν πολλές, ὑπερβολικά πολλές, ἀπόψεις γιά τόν κορωνοϊό, τήν προέλευση, τά αἴτια, τά ἀποτελέσματα, κλπ. Καί δέν ἐννοῶ μόνον γιά τό θέμα τοῦ ἰοῦ καθεαυτόν, ἀλλά γιά ὅσα πάμπολλά ἐγράφησαν καί ἐλέχθησαν ἀπό ἐκκλησιαστικῆς, θεολογικῆς, ποιμαντικῆς, ἀλλά καί εὐσεβιστικῆς κλπ. ἀπόψεως, ὁρισμένα παρηγορητικά, λογικά, χρήσιμα, ἐν πάση περιπτώσει καλόβουλα συμπαραστάσεως καί ὑπεύθυνης συμπορεύσεως στίς δύσκολες κρίσιμες στιγμές τῆς ζωῆς ὅλων μας.

Ὅμως μερικά σχόλια προξενοῦν ὀδύνη, ἀπελπισία καί ἀπογοήτευση. Μερικοί, ὄχι ὅλοι τό τονίζω, ἀπό ὅλες τίς τάξεις τῶν πιστῶν, κληρικοί ὅλων τῶν βαθμῶν καί ὅλων τῶν ἀξιωμάτων, ἐφημέριοι, Ἀρχιμανδρῖτες, Ἐπίσκοποι, Μητροπολίτες ἐν ἐνεργεία καί μή, λαϊκοί διαφόρων παρατάξεων καί ὀργανώσεων, θεολόγοι καί μή, νομίζουν ὅτι βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά φωνάξουν καί νά διαδώσουν «ἐγώ δέν εἶμαι ὅπως οἱ ἄλλοι»! Ἐγώ εἶμαι πιστός, δέν εἶμαι ἄπιστος, ὅπως οἱ ἄλλοι! Πόσο δίκιο ἔχει ἡ Παραβολή τοῦ Τελώνη καί Φαρισαίου! Ἐγωϊσμός ὑπερφίαλος, θράσος ἀμέτρητο καί ἀπεριόριστο. Τώρα ἐμφανίζονται ὡς οἱ καλύτεροι Θεολόγοι τῆς Οἰκουμένης καί θεολογοῦν ὑπέρμετρα, ἀλλά καί ἀθεολόγητα, ἄκαρδα, ἀνοικονόμητα, καί παραπέμπουν νομικίστικα σέ Κανόνες καί καταδικάζουν ἀνελέητα ὅλους ὅσους δέν συμφωνοῦν μέ τήν γνώμη των, γελοιοποιοῦν ὡς ὀλιγόπιστους ὅλους, ὅσοι μέ κάθε προσπάθεια βοηθείας προτείνουν διάφορα μέτρα αὐτοπροστασίας, δίδουν ἀπόλυτους ὁρισμούς τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, ὅμως δεν ἔχουν συνειδητοποιήσει ὅτι ἀγνοοῦν καί περιφρονοῦν τό Μέγα Μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, τά ὁποῖα εὑρίσκονται πέραν ἀπό κάθε λογική καί νομικίστικη, γραφειοκρατική προσέγγιση τοῦ ἀνρώπινου νοῦ. Ὁρισμένοι μάλιστα διαστρεβλώνουν συνειδητά τά προτεινόμενα μέτρα μόνο καί μόνο γιά νά συκοφαντήσουν καί νά ἐκδικηθοῦν γιά ἄλλες διαφωνίες, ἐκμεταλλευόμενοι τούς καιρούς. Ἔλεος!Αὐτή τήν κρίσιμη στιγμή τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι περιττές οἱ φωνασκίες, οἱ αὐτοπροβολές, οἱ συκοφαντίες, οἱ καταδίκες. Θερμή παράκληση καί ἱκεσία: Ἐπί τέλους ἄς σκύψουμε τό κεφάλι, ἄς προσευχηθοῦμε, ἄς σιωπήσουμε μπροστά στό Μεγάλο Μυστήριο τοῦ Θεοῦ, τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, μέ λογική συμπεριφορά καί ὑπακοή στούς ἁρμόδιους φορεῖς καί στά προτεινόμενα μέτρα, μέ ὑπομονή καί μέ ἐλπίδα, ἀλλά καί μέ εὐγνωμοσύνη πρός ὅλους ἀνεξαιρέτως, οἱ ὁποῖοι θυσιάζονται γιά τόν συνάνθρωπό τους.

Γιά ὅλα αὐτά εἴμεθα εὐνγώμονες γιά τόν «εὐχαριστιακό, διδακτικό, ἐνισχυτικό, παρηγορητικό», καί καταλλακτικό Λόγο τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου Βαρθολομαίου.

επιστροφή