«Εορτή Εορτών στο Σαμπεζύ της Γενεύης»

«Εορτή Εορτών στο Σαμπεζύ της Γενεύης»

Η κ. Ρέα Ξενιάδου Πουρνάρα συνέγραψε, επ' αφορμή της επισκέψεως της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στη Γενεύη της Ελβετίας και της συμμετοχής του στους εκεί προς τιμήν του διεξαχθέντες εορτασμούς, ένα άρθρο-φόρο τιμής για το έργο του Ορθόδοξου Κέντρου του Σαμπεζύ Γενεύης, του φάρου της Ορθοδοξίας, του διαλόγου και της αλληλεγγύης στην καρδιά της Ευρώπης, καθώς και της προσωπικής συμβολής του Παναγιωτάτου στο έργο αυτό.

Με την ευγενική της παραχώρηση αναδημοσιεύουμε το εν λόγω άρθρο στην ιστοσελίδα μας. Μπορείτε να το διαβάσετε επιλέγοντας την ένδειξη «περισσότερα»:

περισσότερα

Η εν Γενεύη ομιλία του κ. Δεληκωσταντή

Η εν Γενεύη ομιλία του κ. Δεληκωσταντή

Σας παραθέτουμε την εν Σαμπεζύ Γενεύης ομιλία του Γενικού Γραμματέως της Αδελφότητός μας κ. Κωνσταντίνου Δεληκωσταντή με τίτλο «Ο Πατριάρχης της οικολογικής και κοινωνικής ευθύνης», η οποία εκφωνήθηκε στο πλαίσιο των εορτασμών της 25ετούς Πατριαρχίας της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου:

περισσότερα

Νηφάλιες σκέψεις για την συγκληθείσα στην Κρήτη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Νηφάλιες σκέψεις για την συγκληθείσα στην Κρήτη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας

του Κωνσταντίνου Ι. Μπελέζου, Αναπληρωτού Καθηγητού Τμήματος Θεολογίας ΕΚΠΑ

«Το καλοκαίρι που πέρασε (Κυριακή της Πεντηκοστής -Κυριακή των Αγίων Πάντων, 19-26 Ιουνίου 2016), πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη, ύστερα από πολύχρονες και πολύπλευρες συνεννοήσεις, συγκλίσεις και αμοιβαίες υποχωρήσεις, η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» των Ορθοδόξων. Η σύγκλησή της, σημείο ορατό εκκλησιαστικής ενότητος, ανυποκρίτου μαρτυρίας και συγχρόνου ομολογίας των ορθοδόξως κατ’ Ανατολήν πιστευόντων, προκάλεσε, τόσο πριν όσο και μετά την ολοκλήρωσή της, ποικίλες θετικές αλλά και αρνητικές ή αντιφατικές (δυσκόλως ίσως εξηγούμενες με πνευματικά κριτήρια και όρους υγείας) αντιδράσεις, που οφείλουμε κάποτε να αξιολογήσουμε με νηφαλιότητα και αντικειμενικότητα.

Η Σύνοδος προετοιμαζόταν από τις αρχές του 20ού αι., με την μέριμνα τού ‒πρώτου τῃ τάξει και τῃ διακονίᾳ‒ Οικουμενικού Πατριαρχείου, είχε δε σκοπό τον καλύτερο συντονισμό και την αποτελεσματικότερη συνεργασία των αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών (διά των εκπροσώπων τους όπου γης) για ζητήματα θεολογικο-ποιμαντικού, ως επί το πλείστον, χαρακτήρα∙ παράλληλα απέβλεπε στην άμεση επίλυση προβλημάτων διοικητικής και πρακτικής φύσεως, τα οποία χρόνιζαν και απαιτούσαν συλλογική αντιμετώπιση, επί τη βάσει του κατ’ αλήθειαν λόγου του Ευαγγελίου και του συνοδικού συστήματος, του λειτουργούντος από την Αποστολική Σύνοδο (βλ. Πράξ. 15) ώς τις μέρες μας. Οι ενέργειές της, εφόσον αυτή τελικώς επραγματοποιείτο, όφειλαν να είναι στο πνεύμα της κοινής και μακραίωνης ορθοδοξοπατερικής παράδοσης, να καλύπτουν ουσιαστικές ανάγκες και ν’ απαντούν σε πραγματικές προκλήσεις για τους χριστιανούς του σήμερα...».

Διαβάστε ολόκληρο του άρθρο του Καθηγητού επιλέγοντας τον κατωτέρο σύνδεσμο:

http://www.amen.gr/article/nifalies-skepseis-gia-tin-syglitheisa-stin-kriti-agia-kai-megali-synodo-tis-orthodoksou-ekklisias

 

περισσότερα

Η ομιλία του Επισκόπου Χριστουπόλεως Μακαρίου κατά την κοπή της Αγιοβασιλόπιτας

Η ομιλία του Επισκόπου Χριστουπόλεως Μακαρίου κατά την κοπή της Αγιοβασιλόπιτας

Επιλέγοντας τον κατωτέρω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε την ομιλία που εξεφώνησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χριστουπόλεως Μακάριος κατά την τελετή της κοπής της Αγιοβασιλόπιτας της Αδελφότητός μας, με θέμα: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας - Κρήτη 2016»:

https://www.scribd.com/document/339335686/%CE%9F%CE%9C%CE%99%CE%9B%CE%99%CE%91-%CE%A7%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%95%CE%A9%CE%A3-%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D-%CE%95%CE%9A%CE%94%CE%97%CE%9B%CE%A9%CE%A3%CE%97-%CE%91%CE%A1%CE%A7%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%A9%CE%9D-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A5-%CE%A0%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5-13-2-2017#from_embed

περισσότερα

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ «ΕΥΛΟΓΙΑΙ»

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ «ΕΥΛΟΓΙΑΙ»
ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 
 
Ὡς γνωστὸν ὁ πληθυσμὸς τῆς γῆς εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς χιλιετίας μας ξεπέρασε τὰ 6 δίς, διπλασιάσθηκε δὲ τὰ τελευταῖα 40 χρόνια. Τὸ 1940 ἦταν 3 δὶς καὶ ἐννεαπλασιάσθηκε ἀπὸ τὸ 1700 (ἀπὸ 680 ἑκατομ). Ἔτσι, φυσικὸ ἦταν νὰ ἐπέμβει ἡ μεταλλαγμένη τεχνολογία, γιὰ νὰ ''μπουκώσει'' τόσα ἑκατομμύρια στομάτων. 
 
Βέβαια τοῦτο δὲν εἶναι ὀ μόνος λόγος, καθότι ἡ γῆ λίαν πιθανῶς ἠμπορεῖ νὰ θρέψει αὐτά, ἀλλὰ παρεμβάλλονται καὶ πλεῖστα ὅσα ἄλλα αἴτια, ὡς ἡ κερδοσκοπία, ἡ χρῆσις τῶν δημητριακῶν ὡς ζωοτροφῶν διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ κρέατος, ἐνῶ τὴν ἴδια στιγμὴ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ λιμοκτονοῦν, ἡ παραγωγὴ ἐνεργείας ἐξ αὐτῶν κ.ἄ. 
 
Ὅμως τὸ θέμα τοῦτο παρὰ τὰ θετικὰ αὐτοῦ ἀποτελέσματα, παρουσιάζει καὶ οὐκ ὀλίγας ἀρνητικὰς πλευράς. Οὕτω διὰ τὴν περίπτωσιν π.χ. τοῦ βιοβάμβακος, λεκτέα τὰ ἑξῆς: Ποσοτικῶς 1% μόνον αὐτοῦ συνιστᾶ τὴν συγκομιδὴν ἀνὰ τὸν κόσμον. Τὰ λοιπὰ 99% καλλιεργοῦνται μεταλλαγμένα καὶ εἰς μεγάλας ποσότητας. Ἑκατὸ δὲ ἑκατομ. ἀνθρώπων ζοῦν ἐξ αὐτοῦ. Ὅμως αὕτη φονεύει τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν φύσιν. Ἔτσι, μολύνουν μὲ τὰ φάρμακα εἰς πολλὰς περιοχὰς τοὺς ποταμοὺς καὶ τὸ νερὸ τῶν πηγῶν1. Ἀνέρχεται δὲ τὸ κόστος διὰ τοὺς σπόρους, τὰ λιπάσματα καὶ τὰ φάρμακα, πρᾶγμα ποὺ ὁδήγησε, λόγῳ τῶν μεγάλων δανείων2, ἤδη 100.000 ἀγρότας βάμβακος στὴν Ἀσία εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ τὴν αὐτοκτονίαν. 
 
Ἐτησίως, μέχρι 25 φορὰς γίνονται ψεκασμοὶ εἰς τοὺς συμβατικῆς παραγωγῆς ὀργανισμούς. Ἀναρίθμητοι σπορεῖς ἠσθένησαν ἀπὸ τὰ φάρμακα καὶ τὸ ἔδαφος ἐξασθενεῖ διὰ τῶν μονοκαλλιεργειῶν. Γιὰ μιὰ μπλοῦζα χρειάζονται πεντήκοντα μπανιέρες νεροῦ. Μὲ κάθε πώλησιν εἰσάγουν αἱ βιομηχανικαὶ χῶραι τεράστιες ποσότητες νεροῦ ἀπὸ ξηρὰς ζῶνας τῆς ὑφηλίου.
 
Τοιουτοτρόπως τὰ προϊόντα τοῦ βάμβακος κατὰ τὰς στατιστικάς, ἀπαιτοῦν περισσότερο νερὸ ἀπὸ τὸ τῶν νοικοκυριῶν γιὰ πλύσιμο, μαγείρεμα κλπ. Περίπτωσις τῶν φοβερῶν συνεπειῶν τῆς ἐκμεταλλεύσεως ταύτης τυγχάνει ἡ λίμνη Ἀράλη, ἡ τετάρτη εἰς μέγεθος λίμνη τοῦ κόσμου. Αὐτὴ ἦτο βεβαίως πάντοτε ἀπὸ τὴν περιβάλλουσαν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος, μεγάλως βεβαρημένη. Ὅταν ὅμως δι' ἑνὸς καναλίου διοχετεύεται νερὸ διὰ τὸν βάμβακα εἰς τὸ Τουρκμενιστάν, ξηραίνεται καὶ τὸ ἀνατολικὸν μέρος αὐτῆς. 
 
Προσέτι ἐνδέχεται νὰ ἀπειλήσει σοβαρῶς καὶ τὴν βιοποικιλότητα μὲ τὰς μεταλλαγάς (λευκήν, πρασίνην καὶ ἐρυθράν)3, διὰ τῆς μεταφορᾶς γενετικῶς τροποποιημένων γονιδίων ἀπὸ τὰς μεταλλαγμένας καλλιεργείας εἰς τὰς συμβατικὰς ἢ σὲ ἄγρια εἴδη φυτῶν, μὲ τὴν καταστροφὴν διαφόρων εἰδῶν, διαταράσσουσα τὴν οἰκολογικὴν ἰσορροπίαν, τὴν μεταφορὰν ἀλλεργιῶν διὰ τῆς δημιουργίας ἀνθεκτικῶν μικροοργανισμῶν εἰς τὰ ἀντιβιοτικὰ λόγῳ μεταδόσεως τῶν γονιδίων ἀνθεκτικότητος, τὰς ἀγνώστους ἐπιδράσεις αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ καρκῖνον ἢ ἄλλα, διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ὑγείαν. 
 
Ἄλλωστε, γενετικῶς μεταλλαγμένη σπορὰ δὲν καθιστᾶ τοὺς καρποὺς τοῦ ἀγροῦ περισσότερον ἀνθεκτικοὺς κατὰ τῶν καταστροφέων καὶ τῶν ἀσθενειῶν (Monsanto), ἀλλὰ τὸ ἀντίθετον διϊσχυρίζονται ἀγγλοσαξωνικαὶ ἱστοσελίδες, στηριζόμεναι εἰς ἐρεύνας ἐν Ἰνδίαις καὶ Πακιστάν. Ἓν τῶν νεοτάτων παραδειγμάτων ἐμφανίζεται εἰς τὸ νότιον Παντζάμπ, ὅπου ὁ βαμβακοκελυφοσκώληξ -μία πεταλοῦδα ποὺ ἔχει καταστεῖ φοβερὸς καταστροφεὺς τοῦ βάμβακος- εἶναι ἀνθεκτικὴ κατὰ τοῦ βιοβάμβακος (Monsanto), ὅλα δὲ τὰ εἴδη τοῦ βάμβακος δὲν ἠμπόρεσαν νὰ καταστρέψουν τὸν σκώληκα. Γι' αὐτὸ καὶ ἡ κυβέρνησις συνιστᾶ εἰς τοὺς ἀγρότας μετ' ἐντάσεως νὰ συνεχίσουν νὰ χρησιμοποιοῦν φάρμακα διὰ νὰ ἐλέγξουν τὴν προσβολήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν ὑγείαν καὶ τὸ περιβάλλον4. Ἐπιπροσθέτως ἡ ποιότης τῆς συγκομιδῆς ἐτησίως, κατέρχεται. Οἱ ἴνες τῶν σπόρων τῶν φυτῶν ἔχουν γίνει βραχύτεροι καὶ περισσότερον εὔθραυστοι, τὰ δὲ νήματα τὰ ὁποῖα πλέκονται ἐξ αὐτῶν ἀποβαίνουν ὀλιγότερον σταθερά, ὁπότε τί ἀξίζει νὰ εἶναί τις μεγάλος παραγωγός, ἐνῶ δὲν δύναται νὰ πωλήσει τὸν βάμβακα5
 
Διὸ καὶ ἀπαιτεῖται μία ἐναλλακτικὴ λύσις, καθ' ὅσον ὁ οἰκολογικῶς καλλιεργούμενος βάμβαξ χρειάζεται 91% ὀλιγότερο νερὸ καὶ οὐδὲν φάρμακον. Ἐπίσης ὁ κίνδυνος μολύνσεως τοῦ ἐδάφους εἶναι 70% μικρότερος. Ἐξ ἑτέρου ὅμως ὁ βάμβαξ οὗτος, τὸ ὀλιγότερον εἶναι ἓν τρῖτον ἀκριβότερος ἀπὸ τὸν μεταλλαγμένον, παρατηρεῖται δὲ ἔλλειψις καὶ μεγαλυτέρα ἀκρίβεια αὐτοῦ ἐὰν αἱ ἀρχαὶ τῆς ἐντίμου συναλλαγῆς (Fair Trade) περιορίζουν τὴν ριζικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀγρῶν. 
 __________________________________ 
1- W. Kessler, Schmutzige Kleider, Publik-Forum ἀρ. 21 (2015) 12-13. Πρβλ. τὴν Ἐγκύκλιο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου τὴν 1.9.2016. 
2- S. Stiefel, Der Baumwoll-Pionier, Ἔνθ. ἀνωτ. ἀρ. 21 (2015) 12-14. 
3- Ἱεροθέου, Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου, Βιοηθικὴ καὶ Θεολογία, Λειβαδιὰ 2005, 24. 
4- -, Superschädlinge dank Gen-Saat , Publik-Forum ἀρ. 16 (2014) 24. 5- -, Burkina Faso gegen Gen-Baumwolle, Ἔνθ. ἀνωτ. ἀρ. 11 (2016) 25.
περισσότερα

Εις μνημόσυνον αιώνιον: Ιωάννης Ν.Παπαμιχαλάκης (1931 – 2016)

Εις μνημόσυνον αιώνιον: Ιωάννης Ν.Παπαμιχαλάκης (1931 – 2016)

Μ. Γ. Βαρβούνη, Καθηγητού του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου

Θράκης, Άρχοντος Προστάτου των Γραμμάτων της Μ.τ. Χ. Ε.

Η εκδημία του Ιωάννη Παπαμιχαλάκη, αποτελεί σίγουρα απώλεια, πέρα από την οικογένεια και τους πολυάριθμους φίλους του, για την ελληνική κοινωνία και για την Ορθόδοξο Εκκλησία. Ο εκλιπών γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης (25 Ιουλίου 1931), γόνος ιερατικής και ιστορικής κρητικής οικογένειας, και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά. Ειδικεύθηκε στην Επικοινωνία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και δραστηριοποιήθηκε ως εκδότης και σύμβουλος επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων.

Υπηρέτησε την ελληνική κοινωνία και την ελληνορθόξη παράδοση από διάφορες νευραλγικές θέσεις: γενικός γραμματέας του Παντείου Πανεπιστημίου, ιδρυτής και εκδότης (1962 κ.εξ.) του ευφήμως γνωστού περιοδικού «∆ελτίον ∆ιοικήσεως Επιχειρήσεων», που ασχολείται συστηματικά και επιστημονικά με την οργάνωση και την ανάπτυξη και ιδρυτής των γραφείων διεθνούς κύκλου εργασιών δημοσίων σχέσεων και μέσων επικοινωνίας «Ολκή-Caliber». Επίσης εργάστηκε ως σύμβουλος διοίκησης οργανισμών και επιχειρήσεων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Μεγάλη και σπουδαία υπήρξε η ενεργός συμμετοχή του σε σωματεία, ενώσεις και συσσωματώσεις της ελληνικής κοινωνίας αλλά και του ευρωπαϊκού χώρου, τον οποίο καλώς γνώριζε: αντιπρόεδρος της «Ένωσης Ελλήνων Νομικών Ευρωπαϊκής Συνεργασίας», τακτικό μέλος της «Ένωσης Ευρωπαίων Νομικών» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμβουλος επικοινωνίας των δικαστικών και εισαγγελικών ενώσεων. Ιδρυτής και πρόεδρος της «Ένωσης ∆ημοσιογράφων Ιδιοκτητών Επιστημονικού Περιοδικού Τύπου Ελλάδος», μέλος των διεθνών και ευρωπαϊκών ενώσεων περιοδικού τύπου, γενικός γραμματέας της «Ευρωπαϊκής Ένωσης των Φίλων του Robert Schuman Ελλάδος», ιδρυτής και πρόεδρος της «Ελληνικής Ένωσης Συμβούλων ∆ημοσίων Σχέσεων», μέλος της «∆ιεθνούς Ένωσης ∆ημοσίων Σχέσεων» (International Public Relations Association) και του «Ευρωπαϊκού Κέντρου ∆ημοσίων Σχέσεων» (European Association of Public Relations Consultants). Πρόεδρος του «Ροταριανού Ομίλου Αθηνών».

Τη σοφία του στα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε μεταλαμπάδευσε με τα μαθήματα και τις διαλέξεις του, αλλά και με τα πολλά και μεστά άρθρα του: διετέλεσε καθηγητής για τα αντικείμενα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και των ∆ημοσίων Σχέσεων του «Κέντρου Μετεκπαιδεύσεως Οργάνων ∆ημόσιας ∆ιοίκησης» του πάλαι ποτέ Υπουργείου Προεδρείας Κυβερνήσεως, ενώ έδωσε πολυάριθμες διαλέξεις, προσκεκλημένος διαφόρων επιστημονικών φορέων και ιδρυμάτων. Συγγραφέας αρκετών αυτοτελών έργων και αρθρογράφος περιοδικών και εφημερίδων, αποτύπωσε μέσα στα κείμενά του την πείρα και τη σοφία του, διδάσκοντας έτσι εις το διηνεκές τους αναγνώστες των κειμένων του.

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή και στο έργο του είχε η προσφορά του στην Ορθόδοξη Εκκλησία, σε συνέχεια της ανάλογης προσφοράς του θεολόγου πατέρα του, ο οποίος μάλιστα είχε τιμηθεί ιδιαιτέρως από την παλαίφατη μονή του Σινά. Ήδη το 1951 κατάφερε να διοργανώσει με μεγάλη επιτυχία και να θεσμοθετήσει την πρώτη εκδήλωση δημοσίων σχέσεων με την συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης, της Εκκλησίας της Ελλάδος και των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Τακτικό μέλος της «Συνοδικής Επιτροπής Τύπου, ∆ημοσίων Σχέσεων και ∆ιαφωτίσεως» και της «Επιτροπής Γάμου, Οικογένειας, Προστασίας του Παιδιού και ∆ημογραφικού Προβλήματος» της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο ίδιος εκαυχάτο «εν Κυρίω» ότι είχε αξιωθεί να διακονήσει τον Οικουμενικό Θρόνο, τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων, τις Εκκλησίες της Κρήτης και της Ελλάδος, πάντοτε – οφείλουμε να παρατηρήσουμε – με υψηλό αίσθημα ευθύνης και φόβο Κυρίου.

Υπήρξε για περισσότερο από δέκα χρόνια Πρόεδρος της Αδελφότητος των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου «Παναγία η Παμμακάριστος», την οποία και ουσιαστικά οργάνωσε και ανέδειξε. Με την ευλογία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ο μακαριστός Ιωάννης Παπαμιχαλάκης οργάνωσε σειρά διαλέξεων και επιστημονικών συνεδρίων και ημερίδων, όπως εκείνη για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Οικονομία του Γένους και η συνάντηση των Αρχόντων του Οικουμενικού Θρόνου υπό τον τίτλο «Σύμψυχοι εις το εν φρονούντες». Φρόντισε για την ανελλιπή έκδοση του περιοδικού της Αδελφότητος «Παμμακάριστος» και κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια για την οικονομική ενίσχυση των δραστηριοτήτων της Αδελφότητος, δαπανώντας συχνά εξ ιδίων. Κατέστησε έτσι την Αδελφότητα παράγοντα πνευματικό κραταιό και συνέβαλλε καθοριστικά στην διάδοση και γνωστοποίηση του έργου και της σημασίας του πάνσεπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου για το Γένος, εντός και εκτός Ελλάδος.

Για την προσφορά του αυτή πολλές ήταν οι αναγνωρίσεις και οι επιβραβεύσεις των κόπων και των μόχθων του. Σταχυολογούμε ενδεικτικά: τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1995) για την προσφορά του περιοδικού του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας, αλλά και με το «∆ιάσημον της Ευρωπαϊκής Αξίας» του «Ιδρύματος Ευρωπαϊκού Επαίνου» (Λουξεμβούργο 1993), κατά την επίσημη εκδήλωση έναρξης της Συνθήκης του Μάαστριχτ, για την συμβολή του στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση. Επίσης τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών (2002), ως πρωτοπόρος των δημοσίων σχέσεων στην Ελλάδα. Τιμήθηκε από την «Ελληνική Εταιρεία ∆ιοικήσεως Επιχειρήσεων», κατά την επέτειο ιδρύσεως της εταιρείας, ως πρωτοπόρος και πρωτεργάτης στην ανάπτυξη και καταξίωση του μάνατζμεντ στην Ελλάδα.

Ιδιαιτέρως δε τιμήθηκε από την Οικουμενική Ορθοδοξία: χειροθετήθηκε Άρχων Μέγας Υπομνηματογράφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Μέγας Άρχων Χαρτοφύλαξ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Τιμήθηκε επιπλέον με τον χρυσό σταυρό του αγίου Μάρκου Α ́ τάξεως, του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και με τον σταυρόν του Ταξιάρχη του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου, του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Είχε επίσης τιμηθεί με ευαρέσκεια και με τον χρυσό σταυρό του αγίου Παύλου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης για τις υπηρεσίες του προς την Ορθοδοξία και το Γένος.

Ο γράφων είχε το προνόμιο να γνωρίσει τον μακαριστό Ιωάννη Παπαμιχαλάκη, και να συνεργαστεί στενά μαζί του ως μέλος του ∆.Σ. της Αδελφότητος των Αρχόντων του Οικουμενικού Θρόνου «Παναγία Παμμακάριστος». Γνώρισε έτσι την πατρική αγάπη, τη στοργή και την ανιδιοτελή βοήθειά του, και μάλιστα σε ιδιαιτέρως δύσκολες στιγμές της ζωής του. Ας μου συγχωρηθεί λοιπόν η παράθεση ορισμένων υποκειμενικών εκτιμήσεων, που προέρχονται από την επαφή και συνεργασία μαζί του, και οι οποίες νομίζω ότι εκφράζουν την κοινή γνώμη όλων όσων τον γνώρισαν.

Ο Ιωάννης Παπαμιχαλάκης διακρινόταν από μια έμφυτη αρχοντιά στις σκέψεις και στους τρόπους, η οποία συνδυαζόταν με βαθιά πίστη στην Ορθοδοξία, με αφοσίωση στην Εκκλησία και με την αίσθηση μιας αδήριτης ανάγκης για συνεχή προσφορά. Η σκέψη του περιστρεφόταν διαρκώς γύρω από την ελληνορθόδοξη παράδοση, το Γένος και τον Οικουμενικό Θρόνο, και πάντοτε αναζητούσε τρόπους να είναι χρήσιμος στην κοινωνία, υποδεικνύοντας με τις πράξεις και το παράδειγμά του ότι η παράδοση αποτελεί το μόνο ασφαλές κριτήριο επιβίωσης, στους ταραγμένους καιρούς μας.

Εξαίρετος οικογενειάρχης, δημιούργησε μαζί με την ερίτιμο σύζυγό του κυρία Φ. Παπαμιχαλάκη, μια οικογένεια πρότυπο, έμπρακτη εφαρμογή των αρχών και των αξιών που καθόριζαν τη ζωή του, και αναλώθηκε στην υπηρεσία των αρχών που προσδιόρισαν όλη τη ζωή του. Ήταν πραγματικός ευπατρίδης, λάτρης της πατρίδας του και πιστό τέκνο της Εκκλησίας. Ενδεικτικές είναι οι πυκνές πνευματικές σχέσεις του με τις περισσότερες μονές του Αγίου Όρους, με τις οποίες είχε, σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του, συνεχή επικοινωνία. Είχε την τύχη να γνωρίσει σπουδαίες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας, όπως οι μακαριστοί πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως ∆ημήτριος Α ́ και Αλεξανδρείας Νικόλαος ΣΤ ́ και Παρθένιος Α ́, ο μακαριστός μητροπολίτης Γέρων Εφέσου Χρυσόστομος και οι καθηγητές Αμίλκας Αλιβιζάτος, Ιωάννης Γεωργάκης και Ευάγγελος Μουτσόπουλος. Η προσωπικότητα, η αγάπη, η ταπεινοφροσύνη και το γνήσιο φρόνημά του εκτιμήθηκε από όλους όσοι τον γνώρισαν, και ο ίδιος διαμόρφωσε τα πολλά του χαρίσματα υπό την επίδραση των μεγάλων αυτών εκκλησιαστικών και επιστημονικών προσωπικοτήτων.

Συνεπής ευρωπαϊστής, προσπάθησε συστηματικά και κατάφερε να προωθήσει τα συμφέροντα της πατρίδας του, αλλά και ζητήματα του Οικουμενικού Θρόνου, μέσα από τις γνωριμίες του στον ευρωπαϊκό χώρο. Αποτελούσε προσωπικότητα αξιοσέβαστη, καθώς όλοι αναγνώριζαν το έργο και την προσφορά του, ταυτοχρόνως δε αντιμετώπισε την παρουσία του στις πολυάριθμες θέσεις ευθύνης όπου υπηρέτησε ως διακονία, και όχι ως αφορμή άλογης περηφάνιας ή προσωπικής καύχησης. Εξαιρετικά φιλότεχνος, κατείχε σπουδαίες γνώσεις αλλά και ένα αλάνθαστο καλλιτεχνικό αισθητήριο. Το σπίτι του ήταν η αποτύπωση των αισθητικών του προτιμήσεων, ταυτοχρόνως δε του υψηλότατου αισθήματος ευσέβειας και ευλάβειας, που χαρακτηρίζει ολόκληρη την οικογένειά του.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του σπουδαίου αυτού ανθρώπου, με την μοναδική προσφορά στο Γένος και την Ορθοδοξία, και ελαφρύ το χώμα της αττικής γης που θα σκεπάσει τη σορό του. Πολλοί είναι οι ευεργετηθέντες από τον μακαριστό Ιωάννη Παπαμιχαλάκη, και ο γράφων είναι εις εξ αυτών, τόσο με τα έργα, όσο και με τα λόγια και τις συμβουλές του, στις ατέλειωτες ώρες συνεργασιών και συνομιλιών, κάτι που δεν θα λησμονήσει δια βίου, προσευχόμενος για την ανάπαυση της ωραίας και ευγενικής ψυχής του.

Υπήρξε πρότυπο αρχοντιάς, ευγένειας, κοινωφελούς δράσης. Είθε ο Κύριος της ζωής και του θανάτου να τον αναπαύσει «εν χώρα ζώντων», όπου «επισκοπεί το φως του προσώπου Του» και «ακατάπαυστος ήχος εορταζόντων», επιβραβεύοντας τους κόπους, την αγάπη και την προσφορά του «εν τη ανεσπέρω ημέρα της Βασιλείας» Του.

περισσότερα
First Previous  Εμφάνισε 1 από 4 σελίδες   Next Last
επιστροφή